Steun ons en help Nederland vooruit

maandag 15 augustus 2016

Zomercolumn: mooiste plekje in Groningen

In deze zomercolumn beschrijven de Statenleden van D66 hun mooiste plekje van de provincie. Voor Henri Schijf een moeilijke opgave gezien de provincie zoveel mooie plekjes kent.

De vraag wat is de mooiste plek, is voor mij nauwelijks te beantwoorden. Je wordt gevraagd de mooiste plek aan te geven en te motiveren. Maar mijn probleem is dat ik er niet uitkom als mij gevraagd wordt wat bijvoorbeeld het mooiste boek is dat ik ooit heb gelezen of de mooiste muziek die ik ooit heb gehoord. Hoewel ik een enthousiast lezer ben en van klassieke muziek houd, kan ik daar nauwelijks een eenduidig antwoord op geven. Datzelfde geldt voor de mooiste plek.

Zoveel mooie plekken
Het probleem is dat Groningen zoveel mooie plekken kent. Vorige week nog maakten wij een lange wandeling in Westerwolde, deels langs het stroomlandschap van de Ruiten A, langs het Lieftingsbroek. Wat een mooi landschap!

Ook Smeerling (de naam doet het nauwelijks vermoeden) is een heerlijkheid. Maar dat geldt tevens voor het Lauwersmeer & omgeving en voor Appelbergen waar wij regelmatig wandelen met de honden. Ook voor de Punt van Reide, een plek om in eenzaamheid en stilte te vertoeven. Noord Groningen heeft veel te bieden.

En wat te denken van Westerkwartier, van Middag Humsterland, van het landschap in Oldambt, van het Reitdiep. Bovendien ben ik al vanaf 1965 zeer gecharmeerd van de stad. Vele plekken daar roepen warme herinneringen bij mij op. Zo kan ik nog wel even doorgaan maar ik schijn een keuze te moeten maken.

Ik volg het voorbeeld van Bianca. Zij schrijft over haar kerkje Opwaarts in Sellingerbeetse (wederom een heel mooie omgeving). Maar ik zal niet schrijven over ons gerenoveerde dorpshuis in Thesinge, dat je met elkaar runt als dorpsgemeenschap. In die zin zijn alle elementen die Bianca beschrijft voor mij geheel herkenbaar.

uitzicht henriAchter onze boerderij
Nu ik echt moet kiezen is mijn mooiste plek in Groningen heel simpel achter onze boerderij. Hoe eenvoudig kan het zijn. Een plek waar wij kilometers over de groene weiden kunnen kijken richting Eemshavenweg en stad. Een plek waar het uitzicht op de Olle Grieze langzamerhand wordt teniet gedaan door het snelgroeiende bos van Kardinge op 1700 meter afstand. Het is een plek waar we de ruimte hebben en waar wij ons geheel thuis voelen.

De boerderij is van 1914. Wij zijn de derde bewoners, in 1982 is de boer gestopt met zijn bedrijf. Wij wonen er sinds 1987. Eerst met z’n zessen, nu met z’n tweeën, samen met onze twee honden en twaalf kippen. Ruimte, rust en stilte, wat wil een mens nog meer. En achter ons huis genieten we dan, regelmatig samen met onze kinderen en kleinkinderen, van het Groninger land. En dit alles op een steenworp afstand van die mooie stad.